Hayat bir okul gibi. Ders kitaplarımız şu malum eski defterler.”Eski defterleri açmayalım.” cümlesini geçmişte yaptığı hatadan pay çıkarmayan insanların kullandığını düşünüyorum. Hatalarımız şu hayatta alabileceğimiz en güzel hediyeler aslında. Fizyoloji içerisinde “kazanılmış” diye bir terim var. Bunun amacı sonradan edinilmiş yani deneyimlenmiş bir olay yada hareketi tanımlamaktır.Hata ve deneyim.Hayatımızda deneyimlediğimiz şeylerin kaçı hata değil ki? Deneyimlediklerimizi ardımızda bıraksak ve kafamızı kaldırıp şöyle bir baksak ”tanımak” başlı başına bir hata.”Hatasız kul olmaz.” diye diye insanların kaç hareketini sineye çektiğimizi bir düşünürsek azımsanacak seviyede olmadığına çok eminim.Yine her şeyin ilacı sevmek.Sabrın yegane sebebi ve dayanağı sevgi.İnsanların hepsi hatadır dedim, şimdi açıklama sırası… Sevdiğimiz insanlar da hata, evet.Lakin güzel hatalar.Hani yanlış olduğunu bilsen de o yönde devam edersin ya tıpkı öyle işte.Yeni nesil deyişle ”Yanlış yoldayım ama nasıl güzel…”.Gülümsetti.Bir insanla günlerce mutlu olup sonra bela okumak, gözlerindeki perdenin kalktığının işaretidir.Sevginin türettiği sabır artık meydana gelmez.Anlayış biter, kavgalar başlar.Bağlar kopar, ilişik kesilir.Bu kadar işte.Yılların emeği, kıskanmak, kendini suçlamak…Değer mi?Tartışılır kelimesini lügattan kaldırırsak bu soruya neredeyse herkesin hayır diyeceğini düşünüyorum.Hoşçakal demek gibi.

Bu cevap duygularını aşıp mantığına ulaştığın nokta.Dünyanın merkezine ulaşmaktan zordur, hoşgeldin…