Bir yer düşünün, hem üzgünken hem mutluyken gittiğiniz bir yer. Uzaklara bakıp o uzaklarda kaybolmak istediğiniz bir yer. Bir çocuğun kahkahalarla koşturduğu, bir kadının hıçkıra hıçkıra ağladığı…

Aynı yer nasıl olur da düğün fotoğrafları çekilirken aynı zamanda ayrılıklar görebilir diye düşünüyordum ki dalgalar geldi aklıma. Şimdilerin insan ilişkileri kum tanelerinden farksız mıdır ki benim ikisini bir tutmam nahoş sayılsın. Nasıl kumdan bir kule de yapsan ertesi gün bulamayacağın gibi.Biraz düşünmek biraz umut gibi.En sağlam sen de olsan bir dalga alıp götürebileceği gibi.

Burası benim evim. Burası deniz. “Bir yer bulalım deryaya yakın, dünyadan uzak… “