Bir arkadaşım, ailemden biri veya tanıdığım herhangi bir insan bir belirti gösterince ona ne olabileceğini pek çok zaman anlayabiliyorum.Çocukluk kitaplarım bile ”Cesetler ne anlatıyor” , ”Vücuttaki sistemler seti” , ”Olay yeri inceleme” ve türevi şeyler.Şu sıralar hatta çoğu zaman sabaha kadar ameliyat izliyorum.Başkası izlese muhtemelen kusması üç dört saniye sürer.Mesela çoğunuz organların yağlardan neşterle ayrıldığını sanıyorsunuz lakin yakılıyor.Tümör alınırken de öyle.Litre litre kan aksa gözümün önünde bir denize baktığımdan farklı bakacağımı sanmıyorum.Bebekken iki kolumu da kırmışım ve ağlamamışım. Annem gil de anlamamış üstelik.Bu yüzden iki kolum da biri yirmi beş biri yirmi yedi derece olmak üzere yanlış kaynamış.İki yaşında elimi alevlerin arasına atıp elime köz almışım.Üstelik ağlayıp elimden atacağıma incelemişim.Annem iyi ki farketmiş anlayacağınız… Bana herhangi bir şey olduğu zaman arkadaşlarım her zaman benim için endişelenirler. Onlara genellikle şöyle söylerim: ”Başka bir canlıya zarar veremeyeceği için kendini kullanan bilim insanıyım ben,merak etme, ne olacağını bile bile hareket ediyorum.”. Ne kadar içlerinin rahat ettiği tartışılır gerçi ama anlatmak istediğim konu ben değilim. Fizyolojik bir sorun yaşadığında sevdiğim bir insan yolun sonunu görebiliyorum, çok ilaç alındığı zaman karaciğerin çürüyüşünün hızlandırılmış 3 saniyelik videosu oynatılmış gibi gözümün önününde beliriveriyor.Cahillik mutluluktur sözüne çoğu zaman katılmışımdır bu yüzden. Çocukkenki o eşsiz mutluluğumuz da saflığımızdan, hiçbir şeyin farkında olmayışımızdan.Gerçi dünyadaki her çocuk elinde oyuncak, sabahın ilk ışıklarına sıcacık evinde uyanmıyor.Babasının gözü önünde vurulduğunu gören bir çocuk dünyaya ne kadar mutlu bakabilir, kalır mı o saflığı? Cevap sizin içinizde. Farkındalık, çok büyük bir yüktür. Ama yinede ağırlığı taşımasını göze alabilecek bireyler varsa ancak o zaman oluşur bilgelik.Farkında olduğunuz şeyler sayısınca kadar yaşınız var.Kimsenin küçümsemesine bakmadan, dünya için bir şeyler yapabilirsiniz.Hiçbir şeyden haberi olmayanlar için bile…Her çocuğun da bir gün her şeyin farkına varacağını bile bile.