“Şu iflas etmiş dünyada, en geçerli para birimi; Kendin gibi bir insanla paylaştığın duygulardır.”
Bütün her şey aslında bundan ibaret, kabuğun, dış dünyada şeklen hangi surette varlık gösterdiğin, birbirine olan sevgiyi etkilemez ve hisleri değiştirmez. Şu büyük dağları ben yarattım havasına girip onlarca kızı anoreksiya ettiğinin farkında olmayan o kadar çok insan var ki…

Güzellik yanan bir ateş gibidir. Evet, geceyi ısınarak geçirebilirsin ama gecenin sonunda o ateş de elbet kül haline gelip söner. Üstüne gidipte toprak atarsın sonra çekip gidersin. Peki bir insana bu muameleyi yapmanın mantığı nedir ? Kendini değersiz hissettirmek mi?

İnsanların balık olduğunu düşünmekten vazgeçmediğiniz bir dünyada yaşamaya bir süre sonra devam edemeyeceksiniz. Size göre insanlar balık, oltayı atıp sonra canı çıkana kadar onunla uğraşıyorsunuz ve sonunda ayağınıza kadar geliyor.Yine de dik durmaya çabalayıp çırpınıyor ve siz üstüne basıyorsunuz. Bilmiyorsunuz ki üstüne basıyorsunuz güzel duyguların, yazılmamış onca şiirin, oynatılmamış onlarca fırça darbesinin…

Bir gülüşüyle ağlatandı kadın eskiden.Şimdilerde kadın dolgu yüzünden dudakları düşen.Şimdilerde kadın burnu estetik. Şimdilerde kadın bir söz üzerine bıçak altına yatan… Sadece ağlamaklı bir sesle o içinizdeki çocuğa sesleniyorum. Bir çocuğu bile büyütürken şımarık olmasını engellemeye çalışan yine sendin. Şimdi neden bu hallerin?